Cultuur

Archimedes

Archimedes van Syracuse (Grieks: Ἀρχιμήδης ) (Syracuse, 287 v.Chr. – aldaar, 212 v.Chr.) was een Oud-Griekse wiskundige, natuurkundige, ingenieur, uitvinder en sterrenkundige.

Archimedes wordt algemeen beschouwd als de grootste wiskundige van de oudheid en een van de grootste wiskundigen aller tijden.[2][3] Hij introduceerde de uitputtingsmethode voor het berekenen van de oppervlakte onder de boog van een parabool door sommatie van een oneindige reeks. Ook gaf hij een opmerkelijk nauwkeurige benadering van pi.[4] Hij definieerde ook de spiraal die zijn naam draagt​​, formules voor de inhoud van rotatievlakken om een as en een ingenieus systeem voor het uitdrukken van zeer grote aantallen.

In de oudheid was Archimedes veel beroemder vanwege zijn natuurwetenschappelijke en technische prestaties. Zo legde hij de fundamenten voor de hydrostatica, de statica en gaf hij een verklaring voor het principe van de hefboom. Hij wordt gezien als de ontwerper en constructeur van de naar hem vernoemde schroef van Archimedes (een voorloper van de vijzel). Ook zou hij zich bezig hebben gehouden met het ontwerp van innovatieve belegeringsmachines. Moderne experimenten hebben beweringen weerlegd dat Archimedes machines zou hebben ontworpen die in staat zouden zijn geweest om aanvallende schepen uit het water te tillen of deze schepen met behulp van een verzameling spiegels in brand te steken.

Archimedes werd aan het slot van de belegering van Syracuse gedood door een Romeinse soldaat. Naar men later beweerde gebeurde dit in strijd met een door de Romeinse legerleiding uitgevaardigd bevel om hem te sparen. Cicero beschrijft een bezoek aan het graf van Archimedes. Daarop werd een ingeschreven bol binnen een cilinder afgebeeld. Archimedes had bewezen dat de inhoud en de oppervlakte van een bol twee derde van het volume en de oppervlakte van de cilinder is (inclusief de basis van de cilinder). Archimedes beschouwde dit als zijn belangrijkste wiskundige prestatie.

In tegenstelling tot zijn uitvindingen waren de wiskundige geschriften van Archimedes een groot gedeelte van de oudheid niet zo bekend. Hij werd in de eeuw na zijn dood door wiskundigen uit Alexandrië gelezen en geciteerd. Pas in de het begin van de 6e eeuw n.Chr. stelde de architect en wiskundige Isidorus van Milete de eerste uitgebreide compilatie van de werken van Archimedes samen. In dezelfde tijd verschenen er commentaren van Eutocius op de werken van Archimedes. Dit werd nu voor het eerst in bredere kring bekend. Het relatief kleine aantal bewaard gebleven kopieën van Archimedes’ werk dat de Middeleeuwen overleefde, werd vanaf de Renaissance een invloedrijke bron van ideeën voor natuurwetenschappers.[5] Ook 17e-eeuwse grondleggers van de wetenschappelijke revolutie, zoals Galileo Galileï en Isaac Newton werden door het werk van Archimedes geïnspireerd. De ontdekking in 1906 door Johann Heiberg van eerder onbekende werken van Archimedes in de Archimedes-palimpsest heeft nieuwe inzichten verschaft in hoe Archimedes zijn wiskundige resultaten verkreeg.

Over de auteur

Te Grappig

Reageren

Klik hier om een reactie te geven

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *